حركت كردند . آنگاه به بصره آمد و مردم آنجا را نيز راهى كرد كه ده هزار كس نيز از آنجا با وى حركت كردند كه روزيها و مقررىهايشان را بياورد و به آنها داد . آنگاه با جمع حركت كرد ، مردم كوفه را به پهلوى راست نهاد و محمد بن موسى بن طلحه را سالارشان كرد . مردم بصره را نيز بر پهلوى چپ نهاد و برادرزادهء خويش عمر بن موسى را سالارشان كرد . سواران خويش را در قلب نهاد ، برفتند تا به بحرين رسيدند ، عمرو بن عبيد الله ياران خويش را به صف كرد و پيادگان را پيش روى نهاد كه نيزه به دست داشتند و آن را به زمين زده بودند و خويشتن را به اسبان مستور كرده بودند گويد : ابو فديك و يارانش يكباره هجوم آوردند و پهلوى چپ عمرو بن عبيد الله را عقب زدند كه فرارى شدند به جز مغيرة بن مهلب و معن بن مغيره و مجاعة ابن عبد الرحمن و يكه سواران قوم به صف كوفيان پيوستند كه استوار مانده بود ، عمرو بن موسى زخمدار شد و با زخمهاى بسيار ميان كشتگان افتاده بود و چون مردم بصره ديدند كه مردم كوفه هزيمت نشده‌اند همديگر را ملامت كردند و بازآمدند و به نبرد پرداختند ، اما سالار نداشتند ، به عمرو بن موسى گذشتند كه زخمدار بود ، او را برداشتند و وارد اردوگاه خوارج شدند كه كاه بسيار آنجا بود و آن را آتش زدند و باد بر ضد آنها وزيدن گرفت ، مردم كوفه و بصره حمله بردند و اردوگاهشان را به غارت دادند و ابو فديك را كشتند و خوارج را محاصره كردند كه به حكم تسليم شدند و چنان كه گفته‌اند عمرو بن عبيد الله در حدود ششهزار كس از آنها را بكشت و هشتصد اسير گرفت . كنيز امية بن عبد الله را كه از ابو فديك آبستن بود بگرفتند و سوى بصره بازگشتند . در اين سال ، عبد الملك ، خالد بن عبد الله را از بصره معزول كرد و برادر خويش بشر بن مروان را بر آنجا گماشت كه ولايتدارى بصره و كوفه از آن وى شد . وقتى هر دو ولايت از آن بشر شد سوى بصره آمد و عمرو بن حريث را در كوفه نايب